کار روی مدار مبرد باید توسط تکنسین آموزش‌دیده و طبق مقررات بازیافت و ایمنی محل انجام شود. پیش از اتصال ابزار، نوع مبرد، فشارهای مجاز، مقدار شارژ و روغن شناسایی می‌شوند. مبرد نباید عمداً به اتمسفر تخلیه شود. «تخلیه گاز» در سرویس حرفه‌ای به معنای بازیافت در سیلندر مجاز و برچسب‌گذاری‌شده است، نه رهاسازی. اکسیژن یا هوای فشرده برای تست فشار مدار مبرد استفاده نمی‌شود.
نشت‌یابی با بازدید روغن‌زدگی، اتصالات، کپیلاری، شیرهای سرویس، کویل و نقاط لرزش آغاز می‌شود. نشت‌یاب باید برای خانواده مبرد مناسب و طبق دستور سازنده کالیبره شود. محل مشکوک با کف نشت‌یاب تأیید می‌شود. در آزمون ایستای نیتروژن خشک، فشار از پایین افزایش می‌یابد و هرگز از کمترین فشار مجاز اجزای مدار بیشتر نمی‌شود. تغییر دمای محیط فشار نیتروژن را تغییر می‌دهد و باید هنگام قضاوت افت فشار لحاظ شود.
مخلوط مبرد و نیتروژن نباید به سیلندر بازیافت عمومی برگردد. پس از یافتن نشتی، مبرد با دستگاه بازیافت و سیلندر سازگار جمع‌آوری می‌شود. سیلندر بیش از حد مجاز پر نمی‌شود و وزن آن روی ترازو پایش می‌گردد. بازیافت مایع در صورت مجاز بودن سریع‌تر است، سپس بخار بازیافت می‌شود. روش Push-pull فقط برای سامانه و تجهیزات مناسب و توسط فرد مسلط انجام می‌شود. گرمایش مستقیم سیلندر و عبور از فشار مجاز ممنوع است.
پس از صفر شدن فشار و ایزوله کردن منابع انرژی، قطعه معیوب تعمیر یا تعویض می‌شود. هنگام لحیم‌کاری، نیتروژن با دبی کم در مدار جریان دارد تا پوسته اکسیدی تشکیل نشود. فیلتر درایر پس از باز شدن مدار یا آلودگی رطوبتی طبق توصیه سازنده تعویض می‌شود. سپس آزمون استحکام و نشتی با نیتروژن خشک در فشار تعیین‌شده برای همان سیستم انجام و قبل از وکیوم، گاز آزمون به‌طور ایمن خارج می‌شود.
وکیوم برای حذف هوا و بخار آب است و جای آزمون فشار را نمی‌گیرد. پمپ دو مرحله‌ای سالم، روغن تمیز، شیلنگ‌های وکیوم قطور و ابزار خارج‌کننده مغزی مقاومت جریان را کاهش می‌دهند. گیج میکرون روی سیستم و دور از پمپ نصب می‌شود. همه مسیرها و شیرهای لازم باز هستند تا حجم کامل تخلیه شود. هدف و آزمون افزایش فشار پس از ایزوله‌سازی باید از دستور سازنده گرفته شود؛ عدد ۵۰۰ میکرون معیار رایج است، اما حد پذیرش هر تجهیز می‌تواند متفاوت باشد.
در آزمون Decay، افزایش سریع و ادامه‌دار فشار می‌تواند نشتی را نشان دهد؛ افزایش اولیه و سپس تثبیت بیشتر با رطوبت یا آزاد شدن گاز از روغن و سطوح سازگار است. ابزار و شیلنگ نیز ممکن است نشتی داشته باشند و باید جداگانه آزموده شوند. شکستن وکیوم با نیتروژن خشک و تکرار تخلیه برای سیستم مرطوب ممکن است لازم باشد. وکیوم با کمپرسور سیستم انجام نمی‌شود و هیچ موتور کمپرسوری در خلأ عمیق برق‌دار نمی‌گردد.
شارژ اولیه بر اساس وزن اعلام‌شده سازنده یا محاسبه مهندسی انجام می‌شود. مخلوط‌های زئوتروپیک از فاز مایع سیلندر برداشت می‌شوند تا ترکیب تغییر نکند؛ ورود مایع به مکش کمپرسور باید با ابزار و نرخ کنترل‌شده انجام شود تا ضربه مایع رخ ندهد. در گیرنده مایع، سطح و شارژ زمستانی طبق طراحی لحاظ می‌شود. سایت‌گلس به‌تنهایی معیار قطعی مقدار شارژ نیست، زیرا بار، دمای محیط و افت فشار بر آن اثر دارند.
پس از پایدار شدن سیستم، وزن شارژ، فشارها، دمای مکش و مایع، سوپرهیت، سابکولینگ، جریان و دمای دهش ثبت می‌شوند و با داده سازنده مقایسه می‌گردند. برای سیستم TXV، سابکولینگ و وجود ستون مایع اهمیت دارد؛ برای سیستم اوریفیس ثابت، روش هدف سوپرهیت ممکن است به‌کار رود. هیچ قاعده عمومی جای پلاک و دستورالعمل همان سیستم را نمی‌گیرد. در پایان، همه پورت‌ها درپوش‌گذاری و دوباره نشت‌یابی می‌شوند.
توصیه کاربرد و ایمنی
این متن، تنها راهنمای انتخاب و عیب‌یابی است و نمی‌تواند جایگزینی برای طراحی، دستورالعمل مدل، ارزیابی ریسک و کار تکنسین دارای صلاحیت باشد. پیش از بازکردن مدار، برق باید قطع و قفل شود و مبرد با تجهیزات مجاز بازیافت گردد.
